حسنه نداشته كه همواره در مقام اذيت و آزار او بوده ، و در سال 1249 ق كه وى از طرف علماى اصفهان براى عرض تعزيت به فتحعلى شاه در وفات نايب السلطنه به طهران رفته بوده ، خانه اش مورد دستبرد و غارت عمّال منوچهرخان واقع شده ، وى به دادخواهى به طهران رفته و مدتى در آنجا ساكن شد . سپس به سمت عتبات رهسپار و در كرمانشاه يك ماه نزد آقا محمد جعفر فرزند آقا محمد على بهبهانى مانده و در عتبات عاليات مدت دو سال به تحصيل مشغول شده ، تا اين كه فى الجمله املاكى در عوض اموال مسروقه به وى داده شده ، و او ناچار به اصفهان بازگشته و تا آخر عمر به تأليف و تحقيق پرداخته و در مسجد ذكرالله اقامه جماعت مى نموده . آقا سيد محمد حسن در بين علماى اصفهان ارادت غريبى به حاجى كلباسى داشته و پس از وفات او مجلس درسى در مدرسه شاه زاده ها تأسيس نموده و به تدريس پرداخته ولى تقدير با تدبير موافق نيفتاده و در سال 1263 ق وفات كرده و قلب طالبين علم را جريحه دار نمود . علامه مير سيد حسن مدرّس متصدّى غسل و كفن وى شده ، و آقا محمد مهدى كلباسى بر او نماز گزارد و در تخت فولاد نزد پدر بزرگوار خود مدفون شد . « 1 » وى تأليفات بسيارى از خود به يادگار نهاد از جمله : « مهجة الفؤاد » در شرح « ارشاد » علامه حلى در 14 جلد كه در سال هاى 1243 و 1244 تأليف شده ، « 2 » و « الجامع الفقهى » در 6 جلد كه در سال هاى 1248 تا 1254 ق تأليف شده است . « 3 »

--> ( 1 ) . دانشمندان و بزرگان اصفهان ص 488 - 486 ، مكارم الآثار ص 1727 و يادداشت هاى خطى مرحوم مهدوى . مرحوم مهدوى مى نويسد : مرحوم خلد مقام حجة الاسلام حاجى ميرزا سيد محمد حسن نحوى ، عموزاده ، مى فرمودند كه مرحوم جدّ در حين وفات به سنّ پنجاه و پنج بوده اند ، و اين مطلب را از قول والد خويش نقل مى كردند . ( 2 ) . فهرست نسخه هاى خطى كتابخانه سيد مصلح الدين مهدوى ص 122 - 115 و 131 - 130 ( 3 ) . فهرست نسخه هاى خطى كتابخانه مركز احياء ميراث اسلامى ج 4 ص 365 - 363 .